خانه / سلامت / چگونه آرتروز را تشخیص دهیم ؟

چگونه آرتروز را تشخیص دهیم ؟

آنچه در این مطلب خواهید خواند :

تشحیص عمومی آرتزوز ،تشخیص توسط خود فرد ، تشخیص توسط آزمایشگاه وآزماییش ها ،آزمایش پروتئین وآنتی بادی ، تصویربرداری

تشخیص آرتروز می تواند گیج کننده و پیچیده باشد. بیش از ۱۰۰ نوع آرتروز و بیماری های روماتیسمی وجود دارد ،ازعلائم آن می توان به مواردی اشاره کرد که به ویژه علائم اولیه  ممکن است با هم همپوشانی داشته باشند و باعث شوند تفاوت بین انواع مختلف آن دشوار شود. علاوه بر جستجوی ویژگی های بیماری بسیار خاص ، پزشک در هنگام کار برای تعیین سایر علل احتمالی ، تاریخچه پزشکی ، معاینه جسمی ، آزمایش خون و مطالعات تصویربرداری را در نظر می گیرد و در نهایت به تشخیص نهایی آرتروز می رسد.اگرچه ممکن است این روند در برخی موارد به طول انجامد ، اما دقت لازم است: برای تهیه یک برنامه درمانی مناسب ، تشخیص دقیق لازم است.

تشخیص توسط خود افراد

اکثر افرادی که  برای اولین بار درد مفاصل را تجربه  می کنند فکر می کنند که آسیب جزئی دارند یا ورم مفاصل دارند، اما اگر علائم مفصلی دارید که به مدت سه روز یا بیشتر ادامه داشته باشد یا چندین قسمت از دردعلائم مفاصل در طی یک ماه ، باید به پزشک مراجعه کنید.

علائم هشدار دهنده آرتروز شامل  درد مفاصل ،  سفتی ، تورم ، مشکل در حرکت مفصل در محدوده طبیعی حرکت ، قرمزی و گرمی است. بدون مشورت با پزشک نباید علائم و نشانه ها همچنان ادامه داشته باشد. برای تهیه تاریخچه پزشکی خود با تهیه اطلاعات قبلی از قبل آماده کنید: لیست داروهای فعلی شما ، لیستی از آلرژی ها ، لیستی از کلیه شرایط پزشکی که در حال حاضر تحت درمان قرار می گیرید ، شرایط پزشکی که در گذشته تحت درمان قرار گرفته اید و نام  مخاطب اطلاعات پزشک اصلی و سایر متخصصان ارائه دهید.

آزمایشگاه ها و آزمایش ها

با مشورت اولیه ، پزشک معاینه جسمی را انجام می دهد تا علائم و علائم قابل مشاهده ای که به آرتروز اشاره دارد مشاهده کند. پس از اتمام تاریخچه پزشکی و معاینه بدنی ، پزشک شما به اطلاعات بیشتری احتیاج خواهد داشت.

آزمایش خون می تواند این امر را تأمین کند و اغلب برای تأیید آنچه پزشک مشکوک به تشخیص است ، انجام می شود. از آزمایش خون نیز برای نظارت بر فعالیت بیماری و اثربخشی درمان پس از تشخیص استفاده می شود.

در طی ویزیت اولیه ، پزشک شما بر اساس سوابق پزشکی و معاینه پزشکی شما ، به احتمال زیاد تعدادی از آزمایش های زیر را سفارش می دهد.

 خون (CBC)

از جمله اطلاعاتی که می توان با انجام آزمایش خون (CBC) تعیین کرد :

شمارش گلبولهای قرمز (RBC): التهاب مزمن می تواند تعداد گلبولهای قرمز خون کم ایجاد کند.

شمارش گلبولهای سفید (WBC): افزایش تعداد گلبولهای سفید احتمال وجود عفونت فعال را نشان می دهد. بیمارانی که از کورتیکواستروئیدها استفاده می کنند ممکن است به دلیل دارویی دارای WBC بالا باشند.

هموگلوبین و هماتوکریت: هموگلوبین کم و هماتوکریت کم ممکن است نشانگر کم خونی در ارتباط با بیماری های مزمن یا خونریزی احتمالی ناشی از داروها باشد.

تعداد پلاکت: تعداد پلاکت که اغلب در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید بالا است، در حالی که برخی از داروهای آرتریت قوی می تواند باعث پلاکت پایین است.

آزمایش پروتئین و آنتی بادی

هر یک از این آزمایشات بر روی نمونه خون انجام می شود ، که ممکن است همزمان با ویال (های) گرفته شده برای CBC شما جمع آوری شود:

تست آنتی بادی سیترولیله سیترولین دار ضد سیتریک (ضد CCP) : ضد CCP یک آزمایش خون است که معمولاً در صورت مشکوک بودن ورم مفاصل روماتوئید دستور داده می شود. سطح متوسط ​​تا زیاد ضد CCP در اصل تشخیص را در شخصی که علائم بالینی آرتریت روماتوئید دارد تأیید می کند. تست ضد CCP نسبت به تست فاکتور روماتوئید خاص تر است. در عمل بالینی ، هم تست فاکتور روماتوئید و هم تست ضد CCP باید با هم سفارش داده شوند.

آنتی بادی های ضد هسته ای (ANA) : آنتی بادی های ضد هسته ای (ANA) آنتی بادی های غیر طبیعی هستند (ایمونوگلوبولین ها در برابر اجزای هسته ای سلول انسانی). سطح آنتی بادی ضد هسته ای متوسط ​​تا زیاد ، نشان دهنده بیماری خود ایمنی است . آزمایش های مثبت آنتی بادی ضد هسته ای در بیش از ۹۵٪بیماران لوپوس اریتماتوز سیستمیک ، ۶۰٪ تا ۸۰٪ ازبیماران مبتلا به اسکلرودرما ، ۴۰٪ تا ۷۰٪ از بیماران مبتلا به سندرم شوگرن و ۳۰٪ تا ۵۰٪ ازبیماران روماتیسم مفاصل مشاهده می شود.

فاکتور روماتوئید : فاکتور روماتوئید آنتی بادی است که در حدود ۷۰٪ تا ۹۰٪ از بزرگسالانی که به آرتریت روماتوئید مبتلا هستند وجود دارد.

 

پروتئین واکنش C (CRP) : پروتئین واکنشی C توسط کبد بدنبال آسیب بافتی ایجاد می شود. سطح CRP پلاسما به دنبال دوره های التهاب حاد یا عفونت به سرعت افزایش می یابد ، و این آزمایش یک شاخص دقیق تر از فعالیت بیماری نسبت به میزان رسوب گذاری است که به تدریج تغییر می کند.

تایپ بافت HLA : آنتی ژن های لکوسیت انسانی (HLA) پروتئین هایی در سطح سلول ها هستند. پروتئین های خاص HLA نشانگرهای ژنتیکی برای برخی از بیماریهای روماتیسمی هستند. آزمایش می تواند تعیین کند که آیا سازندگان ژنتیکی خاصی وجود دارند یا خیر. HLA-B27 با اسپوندیلیت آنکیلوزان و سایر اسپوندیلوآرتروپاتی ها همراه بوده است . آرتریت روماتوئید با HLA-DR4 همراه است.

 

دیگر موارد:

میزان رسوب گلبولهای قرمز : میزان رسوب گلبولهای قرمز (ESR) نشانگر وجود التهاب غیر اختصاصی است. التهاب غیر اختصاصی به این معنی است که التهاب در جایی از بدن وجود دارد ، اما آزمایش علت آن را مشخص نمی کند.

اسید اوریک : مقادیر بالای اسید اوریک در خون (معروف به هایپریوریسمی ) می تواند باعث تشکیل کریستال هایی شود که در مفاصل و بافت ها رسوب می کنند. دفع کریستالهای اسید اوریک می تواند باعث حملات دردناک نقرس شود . اسید اوریک محصول نهاییمتابولیسم پورین در انسان است.

برای انواع خاصی از بیماری های روماتیسمی سیستمیک ، بیوپسی ارگان های خاص می تواند اطلاعات مهم تشخیصی را ارائه دهد. همچنین ، تجزیه و تحلیل مایع مفصل می تواند اطلاعات زیادی در مورد سلامتی مفصل فرد به پزشک ارائه دهد.

تصویربرداری

از مطالعات تصویربرداری نیز برای کمک به تدوین تشخیص استفاده می شود. پزشک شما ممکن است اشعه ایکس را سفارش دهد ، که می تواند ناهنجاری ها و ناهنجاری های استخوان ها و مفاصل را نشان دهد. این مطالعات معمولاً در ابتدا برای کمک به  تشخیص آرتروز انجام می شود .

 

در حالی که در این روش مفید است ، پرتوهای X غضروف ، ماهیچه ها و رباط ها را نشان نمی دهند. علاوه بر این ، آنچه که بر روی یک تصویر مشاهده می شود ، همیشه با آنچه تجربه می کنید ارتباط ندارد. به عنوان مثال ، ممکن است درد زیادی داشته باشید ، اگرچه اشعه X شما آسیب بزرگی را نشان نمی دهد یا برعکس.

اسکن های تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) با استفاده از یک میدان مغناطیسی و امواج رادیویی ، تصاویر مقطعی از بدن شما تولید می کنند. این می تواند اطلاعات دقیقی در مورد استخوان ها ، مفاصل و بافت های نرم ارائه دهد و تغییرات بسیار اندک در بدن را تشخیص دهد.

 

تشخیص افتراقی

یک علامت منفرد یا یک نتیجه آزمایش واحد برای تشخیص نوع خاصی از آرتریت یا بیماری روماتیسمی کافی نیست. الگوهای علائم خاص و آزمون هم ترکیب می شوند به حکومت کردن برخی بیماری ها و حکومت در یک تشخیص قطعی. پیچیده تر کردن آن امکان وجود همزمان بیش از یک بیماری روماتیسمی است.

 

استئوآرتریت اغلب با آزمایش خون می تواند از انواع التهابی آرتروز متمایز شود. اگر علائم آرتروز دست وجود داشته باشد ، الگوهای مشخصی از درگیری مفاصل انگشت وجود دارد که می تواند بین OA ، RA و آرتریت پسوریاتیک و همچنین تفاوت در تورم ، سفتی و وجود گره های هبردن تفاوت قایل شود .

اضافه بار آهن  (هموکروماتوز) می تواند علائم مشابه استئوآرتریت ، به خصوص در مچ دست و دست را نشان دهد. یافته های خاص اشعه ایکس می تواند به تمایز دو شرط کمک کند.

اگر فقط یک مفصل مبتلا شود ، این علائم ممکن است به دلیل ناهنجاری های بافت نرم مانند تاندونیت ،  بورسیت ،  آنتوزیت ، فشار عضلانی یا سندرم های مرتبط مرتبط باشد.

اگر نتایج تحت ورم مفاصل روماتیسمی غیر انتفاعی ، مبهم و یا منفی باشد ، ممکن است آزمایش های بیشتری انجام شود تا به دنبال اختلالات خود ایمنی ، بیماری های بافت همبند و بیماری های التهابی مزمن مانند:

فیبرومیالژیا

بیماری لایم

سندرمهای میلوئیدپلاسمی

سندرم paraneoplastic

Polymyalgia rheumatica

آرتریت پسوریاتیک

سارکوئیدوز

سندرم شوگرن

لوپوس اریتماتوز سیستمیک (لوپوس)

کلمه ای از خیلیول

هنگامی که می خواهید پاسخ سریع داشته باشید ، رسیدن به تشخیص بیماری آرتریت می تواند مانند یک روند دشوار به نظر برسد. صبر و حوصله شما لازم است زیرا پزشک تکه های پازل را در کنار هم قرار می دهد. تشخیص واقعاً نقطه شروع یادگیری برای مدیریت بیماری شما است. مراحل بعدی شامل درک نوع آرتریت و گزینه های دیگر درمانی است.

پایان

www.verywellhealth.com

همچنین می توانید مطلب زیر راهم مطالعه بفرمایید :

حساسیت به بادام زمینی و جلوگیری از آن

همچنین ببینید

آیا چای ساز برقی استیل یا پلاستیکی سرطان زا است؟ مضرات استفاده از چای ساز را بدانید

عوارض و خطر استفاده از چای ساز استیل یا شیشه ای و آهک موجود در …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.